ผู้หญิงเอวัง

เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว อิฉันได้มีโอกาสไปงานบวชเพื่อนมา

ปกติก้อเป็นคน(เหมือนจะ)เข้าวัดเข้าวา ก้อเลยไปซะหน่อย

น่าตื่นเต้นจะตาย คนแรกของรุ่นที่บวชเลยนะเนี่ย

เพื่อนบวชที่วัดสระเกศ ไฮโซโคตร...

บัตรเชิญก้อเชิญมาอย่างดี via e-mail

บอกว่าเริ่มงานเที่ยง

อิฉันและเพื่อนสนิทก้อตาลีตาเลือกรีบไปมาก

 

 

ถึงวัดเป็นเวลา 11.45 (เฉียดฉิวสุดๆ)

ณ วัดสระเกศ

 

อิฉัน : (มองซ้ายมองขวา) เค้าจัดงานกันตรงไหนวะ

เพื่อน : (มองตามๆ) กุก้อไม่รู้

อิฉัน : งั้นเมิงก้อโทรหานาคสิ กุไม่มีเบอร์มัน

เพื่อน : ถ้าโทรไปละมันปลงผมอยู่หล่ะ

อิฉัน : ........

เพื่อน : ......

อิฉัน : เออๆ โทรไปเหอะ อย่างน้อยแม่เค้าก้อน่าจะรับ

เพื่อน : (กดโทรศัพท์) ... โหลๆ อยู่ไหน ถึงวัดแล้ว.... อ่อๆ โอเค อุโบสถๆ

เพื่อน : มันบอก อุโบสถ

อิฉัน : อ่อ ทางนี้ๆๆๆๆ ละอิฉันก้อเดินนำมันไป (เหมือนคนเจนวัดเรยอ่ะ)

เพื่อน : เดินตามๆ

แล้วก้อโผล่กันมาอีกที "ที่สวดศพ"

เพื่อน : บ้าป่าวว เมิง กุบอกอุโบสถ ไม่ใช่ที่สวดศพ

อิฉัน : เมิงอ่ะสิบ้า เดินทะลุอีกนิดก้ออุโบสถแล้ว

อ่า แร้นก้อถึงอุโบสถจนได้

อิฉัน : แก๊ เค้าเริ่มพิธีรึยังวะ เรามาสายใช่มะเนี่ย แม่งเงียบเกิ๊น

เพื่อน : แกอย่าพูดงั้นดิ่วะ

มองซ้ายมองขวาพักนึง เห็นเพื่อนที่กำลังจะบวชใส่เสื้อโปโลสีเขียวลายขาววิ่งผ่านไป

อิฉัน : (มองตาม) นั่นมันคนที่จะบวชป่าวฟระ

เพื่อน : เออ ไหนว่าเที่ยงไงวะ

 

 

 

 

เวลาผ่านไป ญาติโยมก้อเริ่มมากัน

 

 

 

 

 

14.00

 

อิฉันกะผองเพื่อนนั่งกินแยมโรลอย่างมีความสุข ในขณะที่ว่าที่พระใหม่กะลังถ่ายรูปกับเพื่อนพ้องอย่างสนุกสนาน

จากนั้นก้อเริ่มมีคนสงสัย

เพื่อนคนที่ 1  : มันจะบวชวันนี้ป่าววะ?

เพื่อนคนที่ 2 : กุก้อไม่รู้หว่ะ หรือว่าวันนี้มาซ้อม บวชพรุ่งนี้

เพื่อนที่คนที่ 3 : เออ เมิงพูดมีเหตุผลๆ

 

อากาศก้อเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ญาติโยมตอนนี้ก็หน้ามันเป็นแถบๆ หลวงพี่ก้อเดินมา บอกว่าได้เวลาปลงผมแล้ว

พวกเพื่อนๆก้อกลัวว่าเพื่อนที่กำลังจะบวชเนี่ยจะไม่มีกำลังใจ

เลยไปยืนออกันเต็มไปหมด คนแรกที่ตัดผมให้เพื่อนคือคุณย่าของเพื่อน

มาในชุดไทย ใส่ผ้าถุง ดูแล้วได้อารมณ์งานบวชมากๆ

เพื่อนนั่งประนมมืออยู่บนเก้าอี้

ย่าของเพื่อนก้อค่อยๆเดิน ค่อยๆเดินไปหาเพื่อน

มือของคุณย่าค่อยๆตัดผมเพื่อน พร้อมกระซิบสักอย่าง

ตอนนี้เพื่อนที่บวชก้อเริ่มน้ำตาคลอแล้ว

และทันใดนั้นเอง เพื่อนที่บวชก้อโน้มคอคุณย่ามาหอมซ้ายหอมขวา

คุณย่าเองก้อหอมหลานชาย

เป็นภาพที่น่าประทับใจมากๆ

ละคุณย่าก้อหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาป้อยๆ

บรรยากาศเงียบกริบ

...

...

เพื่อนชะนี : ต๋ายยยย อิบร้า เมิงจะร้องไห้ทำไมยะ

เพื่อนอิฉันมันด่าฉันค่ะ ท่านผู้ชม

อิฉัน : เอ้า ก้อมานซึ้งอ่า....

เพื่อนชะนี : อิห่า ฮึบไว้สิเมิง ฮึบๆๆๆ เมิงดูแฟนมันยังไม่ร้องไห้ ละเมิงเป็นอะไรกะเค้า เมียเก็บเรอะ

อิฉัน : (ยังน้ำตาคลออยู่)

เพื่อนชะนี : 55555 ต๋าย เมิงนิขโมยซีนจิงๆ ผิดคิวไปป่าววะ

เพื่อนคนที่ 1: หรือว่ามันเป็นเมียเก็บจิงๆหว่ะ

 

แม่งอิพวกนี้ขนาดอยู่ในเขตอภัยทานยัง......

(แต่ก้อนะ ซึ้งจิงๆนะจะบอกให้)

 

ตอนนี้เพื่อนที่จะบวชก้อหัวเหม่งเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก้อเปลี่ยนชุดเป็นนาค

แห่นาครอบอุโบสถ แต่ขอโทษๆ คนเขียนไม่ได้ถือหมอนหรอกนะ

บอกแล้วไงว่าไม่ใช่เมียเก็บ เชอะ

วนครบ 3 รอบ เค้าก็ให้นาคโปรยเหรียญ

อ้ะๆ แต่งานเพื่อนอิฉันไม่ธรรมดา เหรียญที่จะโปรย เค้าห่อกระดาษแก้วสีทองไว้ด้วย

ดูดีใช่มะหล่ะ แต่ทว่า ตอนใกล้โยนเหรียญ

 

เพื่อนชะนี : แก แกว่างานนี้มันแปลกไม๊วะ

อิฉัน : แปลกไงอ่ะแก ก้อพิธีทั่วไปหนิ

เพื่อนชะนี : แก ดูดีๆ สิ ดูพาน เมิงเห็นไม๊ว่าที่นี่เค้าโยน มะยมหยี

อิฉัน : ฮา.................(พิจารณาดูเริ่มคิดได้ แม่งเหมือนจิงหว่ะ)

อิฉัน : อิบ้า นั่นมันเหรียญเว้ย แค่มีแพคเกจ เมิงอย่าเสร่อ ขอร้องๆ

แล้วก้อฮากันไป

ตอนเก็บเหรียญมีแอบเสร่อ หัวเกือบชนกะผู้ชายข้างๆ

ให้ตายเหอะ อยู่ในเขตวัด ยังไม่วายดึงดูดหาผู้ชาย - - เฮ่อ

 

จากนั้นก้อเป็นพิธีในโบสถ์ นาคของเราเก่งมาก

อิฉันก้อปรบมือให้ แปะ แปะ แปะ

เพราะพูดบทสวดได้ดังฟังชัดสุดๆ อารมณ์แบบท่องมา

บางทีก้อมีตระกุกตระกักให้กองเชียร์ตื่นเต้นหลายครั้งเหมือนกัน

 

สุดท้ายถ่ายรูปที่ระลึกกับพระใหม่

คุณแม่เพื่อน : เอ้าๆ สาวๆที่เกี่ยวข้องมาถ่ายรูปกับพระหน่อย

เพื่อนๆ : (หันหน้ามามองช้านโดยไม่ได้นัดหมาย)

แม่ม...สุดท้ายแล้วยังไม่วายยย

 

 

 

ส๊า....ธุ๊

edit @ 22 Feb 2008 08:47:35 by นังมาร